گل شب بو

دوست و دوست تر

gol-e-shabbooo — Thu, 10 Dec 2009 07:30:58 GMT

دوست دارم تو انتخاب لباسات نقش داشته باشم.

دوست تر دارم که بری و لباس بخری.

دوستت دارم.

چند جمله زیبا

gol-e-shabbooo — Tue, 08 Dec 2009 04:47:09 GMT

عشق مانند نواختن پیانو است. ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری، سپس قواعد را فراموش کنی و با قلبت بنوازی.(به عبارتی با عقلت ازدواج کن و بعد با قلبت زندگی)
راه دوست داشتن هر چیز درک این واقعیت است که امکان دارد از دست برود.
زندگی هدیه خداست به تو، طرز زندگی کردن تو هدیه توست به خدا.
ذهن انسان احمق مانند مردمك چشم است؟؟؟هر چقدر بیشتر نور بتابانی ...تنگ تر می شود!!!
گاهی اوقات، برای فرار از تمامی کلیشه ها، آنقدر بر خلاف جهت حرکت می کنیم، که خود کلیشه می شویم.

این جمله های زیبا رو هم اتاقی خوابگاهم، لاله حبیبی، برام ایمیل کرده. لاله هم اتاقی خیلی خوبی بود که نظمش اعصاب ما رو خورد می کرد. کاری به ما نداشتا ولی این که یه نفر تو اتاق باشه که همه کاراش رو برنامه ست و بلافاصله بعد از غذا ظرفاشو بشوره و هر روز ورزش کنه و به جز درساش زبان آلمانی هم بخونه و همیشه شاد و خندون و پر از انرژی برای زندگی باشه و .... حالتو میگیره وقتی با خودت مقایسه ش کنی! الانم خانم دکتر شده از دانشگاه تهران. براش آروزی موفقیت و شادمانی میکنم.

غدیرانه

gol-e-shabbooo — Mon, 07 Dec 2009 06:37:18 GMT

عیدی مشترک سادات به همت زینب سادات عزیز

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیرالمومنین علی ابن ابیطالب و الائمة المعصومین علیهم السلام

این چند روز تعطیلی حسابی مشغول بودیم، آکواریوم رو جابه جا کردیم که بخاری رو بذاریم. خیلی خیلی سنگینه. انقد که ۲۵۰ لیتر آب توش جا میشه. جمعه شروع کردیم.یعنی امین شروع کرد و من ناظر بودم. اتفاقاتی افتاد که دو، سه بار آبش رو خالی و پر کردیم. و کارش تا دیروز طول کشید. دیروز هم که عید بود بس که عزیز دلم چیزای سنگین برداشته بود، حالش خوب نبود و همش خونه بودیم. در مجموع من بهم خوش گذشت.اما دیروز دوست داشتم حداقل یه نفر بیاد در بزنه و بگه جناب همسایه سید عیدتون مبارک، به ما عیدی بدین. دوست داشتم یه پست بذارم برا تبریک عید تو وبلاگم. کاراشو شروع کردم اما نشد که به نتیجه برسه و ارسال کنم. منم که در مورد وبلاگ همیشه بعد از اتفاق مطلب میذارم، پس اینو داشته باشید:

یــا مـــحمـــد صـــحـــبــتــى آغـــاز کــن

ســرّ بــــلّــغ را بــر ایـنــان باز کن

ایــن غــدیـــر اســـت و زمــان انـتــخــاب

صـاحـبى مى‌خواهد این آئین ناب

بــهــتــریــن صاحــب بر این آئین علیست

اولـیـن مـومــن بدین آئین علیست

کــعــبــه زادست ایــن عــزیـــز نــازنــیـن

بـــر ســرشتش صد هزاران آفرین

هــمـسر و هـمـراز و هــمـــراه بــتــــول

جـــان نــثــار سیـــره و راه رســول

چون محمد شمس و ماهش حیدر است

باغ دین نورانى و خوش منظر است

چون مــحــمــد با على در سینــه اسـت

شـیـعیان را سینه‌اى گنجینه است

گــوهـــر گــنــج الـهــى مصطفى است

تـاى این گوهر على مرتضى است

تــا مــحــمــد دست مــولــى را گــرفـت

پــرتــو نــورش هـمــه دنــیـا گرفت

گــفــت احــمــد بعد من مولى علیست

تــا کــنون من بودم و حالا علیست

مرحـبــا گــویـــان بــر ایـن حسن خطاب

بــیــعــتــى کــردند بــا آن بــوتراب

جــمــعـیــت در شادى و در شــور بــود

گــفــت احــمــد آنـچه را مأمور بود

کــاش مـــردم عهـــدهــاى بـــسته را

وا نــمــى‌کــردنــد بــا جــور و جفا

تـــا مـحمـــد ســوى حــق داد رفـــت

گــفـتـه هایش در غدیر از یاد رفت

تـا على مشغول دفن مصطفى است

در سقیفه مجلس ظلمى بپاست

ظــلــم کـــردند و عــلـــى بـرداشتند

تـا ابــد بــذر تــفــرق کـــاشــتـند

یـــا عــلــى مــا بـــا ولایــت زنده‌ایم

گـر نــبـودیم آن زمان شرمنده‌ایم

رهــبــر مــا ایـنک از نسل شماست

امــر او امــر بـلـافصل شماست

جــان بــخواهــد مــا اجابت مى‌کنیم

هــر چه فرماید اطاعت مى‌کنیم

على اصغر همتیان

جلوه‏گر شد بار دیگر طور سینا در غدیر	ریخت از خم ولایت مى به مینا در غدیر
رودها با یكـــدگر پیوست كم‏كم سیل شد	موج مى‏زد سیل مردم مثل دریا در غدیر
هدیه جبریل بود«الـیـوم اكـمـلـت لـكـم»	وحى آمد در مـــبارك باد مولى در غـــدیر
با وجود فیض«اتـمـمـت عـلـیـكـم نـعـمـتـى»	از نزول وحى غوغا بود غوغا در غـدیر
بر سر دست نبى هر كس على را دید گفت	آفتاب و مــاه زیبـــا بود زیبـــا در غـــدیر
بر لبش گلواژه«من كنت مولا» تا نشست	گلــبن پاك ولایت شد شـكــوفـا در غــــدیر
«بركه خورشید» در تاریخ نامى آشناست	شیعه جوشیده‏ست از آن تاریخ آنجا در غدیر
گرچه در آن لحظه شیرین كسى باور نداشت	مى‏توان انكــار دریــا كرد حتــى در غـــدیر
باغبان وحى مى‏دانست از روز نخست	عمــر كوتاهى‏ست در لبخند گلـها در غــدیر
دیده‏ها در حسرت یك قطره از آن چشمه ماند	این زلال معــرفت خشكــید آیــا در غـــدیر؟
دل درون سینه‏ها در تاب و تب بود اى دریغ	كس نمى‏داند چه حالى داشت زهرا در غدیر
"محمد جواد غفورزاده"(شفق)

ستاره ســـحر از صبـح انتظــار دمیــد	غدیـــر از نفــس رحــمت بهـــار چكید
گرفت دست قدر، رایت شفق بر دوش	زمین به حكم قضــا آب زنــدگى نوشید
بر آسمان سعــادت ز مشــرق هستى	سپــیــده داد نــویــد تــولــد خــورشـــید
به باغ، بـلبـل شــوریده رفـت بر مــنـبر	چو از نســیم صبـــا بوى عشق یار شنید
ز خویش رفته، نواخوان عشق بود و سرود	به بانك زیر و بم، اســرار خطبــه توحید
فتاد غلغله در باغ و شورشى انگیخت	كه خیل غنچه شكفت و به روى او خندید
هوا ز عطـــر گلاب محمــــدى مشحون	زمین به عترت و آل رســول بست امید
رسول،سدره‏نشین شد،على به صدر نشست	پى تكامـل دینـش خــداى كـعـبه گــزید
گرفت پرچم اســــلام را علـــى در دست	از این گزیده زمین و زمان به خود بالید
به یمن فیض ولایـت شراب خــــم الست	به عشق آل عى از غــدیر خم جوشید
"دكتر یحیى حدادى ابیانه"

مادر من

gol-e-shabbooo — Tue, 01 Dec 2009 06:03:31 GMT

مامان عزیزم

سالگرد مادر شدنتون مبارک.

پ.ن۱: ببخشید که انقد هول بودم برای اومدن به دنیا! میخواستم زودتر شما رو ببینم.

پ.ن۲: آدم روز تولد دلش هوای مامان و باباشو میکنه، انقد که حتی نمیتونه بهشون زنگ بزنه.

یخچال فریزر؟ نه!!! خونه

gol-e-shabbooo — Mon, 30 Nov 2009 05:34:18 GMT

ماشاالله چه دوستای گلی دارم من. امروز صبح که نظرات رو دیدم شگفت زده شدم. انتظار این همه نظر خوب و راهگشا نداشتم. فکر کنم رکورد تعداد نظرات در روز رو برای وبلاگ من شکوندین. خیلی ممنون فاطمه جون، مونایی، وفا و مخصوصا امیرعلی که نکات واقعا جالبی رو اشاره کردید.

البته من اصلا تو فکر ایرانی یا حتی سامسونگ و ال جی نبودم و نتیجه تحقیقات جاری عزیزم بوش بود. که با راهنمایی های شما مطمئن شدم تصمیم بدی نیست. اما در مورد آمریکایی ها باید بیشتر بپرسیم.

امــــــااااااااااااا

از اونجایی که ما مستاجریم شاید از خرید یخچال فریزر منصرف بشیم. جابه جاییش کار سختیه و آسیب میبینن. همین یخچال فریزر کوچیک خودم تو همون یه بار اسباب کشی رو در ِفریزرش خش خورد و یه تیکه رنگش پرید.

پس دعا کنید زودتر خونه بخریم!!!

اونم یه خونه سه یا چهار خوابه بزرگ و شیک و تر و تمیز و با آشپزخونه ای که خیلی اُپن نباشه و پذیرایی اش محرم و نامحرمی رو رعایت کرده باشه و با هال و آشپزخونه یکی نباشه. اگه ویلایی نبود اشکال نداره، چون تو اهواز اهمنیت نداره، اما طبقه اول باشه. حیاطش هم بزرگ باشه و باغچه داشته باشه که بچه های من بتونن راحت توش بازی کنن. همسایه هاش هم خوب باشن . اگه خواهرشوهر و برادرشوهرم باشن که چه بهتر.ایشالا خواهر شوهر و برادر شوهر مجردم هم متاهل بشن و بیان همسایه مون بشن!

خب دیگه چی دلم میخواااد؟

اصلا سه خوابه نه. چهارخوابه باشه که یکی بمونه برا اتاق کامپیوتر و کار. تازه اتاق مهمان هم داشته باشه خوبه. خب ما مهمون شهرستانی داریم، راحت باشن خیلی خوب میشه. یادم رفت بگم تو یه محله خوب و آروم باشه و مدرسه خوب هم نزدیک خونه باشه که بچه هام راحت برن و بیان.

در مورد وسایل و تزیینات خونه بعدا تصمیم میگیریم.

فکر نکنید الان ۲۰۰ میلیون تو حساب بانکیم دارما. دارم تصویر سازی مثبت و قانون جذب و اینا استفاده میکنم!!!!

شمام به جای خندیدن انرژی مثبت بفرستید و این خونه رو برا من جذب کنید.

برای امین عزیزم: اگه اینجا رو خوندی، امیدوارم ناراحت نشی و فکر نکنی این خونه با خونه ای که توصیف کردم چقد فاصله داره. خودت میدونی من این خونه رو چقدددد دوست دارم، با وجود همه کمبودهایی که داره؛ برای من خیلی دوست داشتنیه. چرا که وقتی خونه بابات بودیم دقیقا همین خونه، رویای من بود. همین خونه تو همین مجتمع، تو همین ساختمون، تو همین طبقه و همین واحد. خونه ای که بزرگه با محوطه سبز و بزرگ برای بازی بچه ها و مهمتر از همه همسایه های خوبی که واقعا برام مایه افتخار هستن و بودنشون گرانبهاست. و خیلی مزایای دیگه ............

یخچال و فریزر

gol-e-shabbooo — Sun, 29 Nov 2009 05:21:54 GMT

در یک اقدام انقلابی (که هیچ ربطی به تولد من نداره) تصمیم گرفتیم بخچال و فریزر ایرانی برفکی رو عوض کنیم و با جاری گرامی و عزیز دو جفت یخچال و فریزر خارجی بدن برفک بخریم. ترجیحا آب سردکن و یخ ساز هم داشته باشه. خواهش میکنم سریعا اطلاعات خود در زمینه مارکها و مدلهای خوب و بد رو منتقل کنید. فرصتمون کمه ها. همین امروز و فردا باید به نتیجه برسیم.

جواب خود برای این پست و پست قبل رو در زیر خودش برام بنویسید. ممنونم.

کادوی تولد

gol-e-shabbooo — Sun, 29 Nov 2009 05:18:18 GMT

همسر عزیزمان میخواهد برای تولدمان که پسفردا می شود، یک ویندوز موبایل بهمان کادو بدهد، اما ما به چندین دلیل نمیخواهیم، چطوری منصرفش کنیم؟

خدا را شکر به قول خودشان نمیتوانند چیزی در دل مهربانشان نگه دارند و امروز صبح به من خبر داده و فرمودند بگرد در اینترنت و ببین از کدوم مدل imate خوشت میاد.

اما چند تا از چندین دلیل ما : 1- من موبایامو خیلیییییی دوست دارم.6670 نوکیاست. از بهمن 85دارمش.

2- نمیخوام موبایل گرون دستم بگیرم. چون امنیت نداره اهواز.

3- نمیخوام موبایل گرون دستم بگیرم، چون تو دوست و فامیل شاید کسی نتونه همچین موبایلی داشته باشه و دلش بسوزه.

4- نمیخوام موبایل گرون و جدید دستم باشه، چون فرزند عزیزمان که متولد بشه، موبایل من احتمالا میشه دندونگیر و اسباب بازیش.

دو روز خوب

gol-e-shabbooo — Thu, 26 Nov 2009 08:33:40 GMT

صبح خیلی زود پسرت از خواب بیدار میشه و کاملا سر حال میره مدرسه.همسرت بیدار میشه و کاراشو میکنه و میره سر کار. خونه رو مرتب میکنی. هال رو یه جاروی اساسی میکنی. ناهارت رو که آبگوشته میذاری رو گاز که کم کم بپزه و جا بیفته. از همون اول صبح بوش تو خونه میپیچه.با مامانت بعد از چـــند روز تلفنی حرف میزنی. خواهرشوهرت میاد و لباس جدیدی که خریده نشون میده. پسرش رو میذاره پیشت و میره یه خرید کوتاه انجام بده و برگرده.

روز قبلش پسرت از مدرسه که میاد خونه از تو پله ها داره میگه سلام سلام سلام که وقتی رسید دم خونه اولی سلام گفته باشه و ثوابش مال خودش بشه. مثل بچه مدرسه ایها کلی با هیجان بهت میگه که مامان جمعه و شنبه تعطیله و میشه دو روزبخوابیم.(چقدم که میخوابه!!)جمعه که هیچی، شنبه هم تعطیله. بدون دردسر لباس خونه میپوشه و میاد با هم ماکارونی میخورید. تو میخوابی و میدونی پسرت میره سراغ بازی کامپیوتری و وقتی بیدار میشی کامپیوتر رو خاموش میکنه. نمازت رو همون بعد از اذان ظهر خوندی و وقتی ساعت۴ بیدار میشی، به پسرت میگی زنگ بزن شرکت. به منشی شرکت خیلی قشنگ سلام میکنه و میگه باآقای مرعشی کار دارم.کلی از این تغییر کلام پسرت شاد میشی. دفعه های قبل میگفته با بابام کار دارم. تا همسرت گوشی برمیداره پسرت بهش سلام میکنه و همسرت میگه برا کلاس زبان میام. با خیال راحت از اومدن همسرت برا کلاس زبان پسرت، میری تو آشپزخونه چند تا ظرف تو ظرفشویی رو میشوری. تو این فاصله پسرت میره سراغ انجام تکالیف کلاس زبانش. وقتی همسرت میاد میگه منم ماکارونی میخوام. براش میکشی و میذاری دو دقیقه تو ماکروفر گرم بشه. میخوره و آماده میشه برا رفتن. پسرت هم بدون داد و بیداد لباساشو میپوشه و خیلی شاد و سرحال سوار ماشین میشید و میرید کلاس زبان. زودتر از همه بچه ها میرسید و پسرت کلی از اول بودن خوشحال میشه. با هم میشینید تو کلاس و کمی در مورد نفر چهارم خانواده صحبت میکنید. پسرت میگه نفر چهارم غایبه. یه روز میاد پیشمون. معلم زبان خوش اخلاقش میاد و ازشون خداحافظی میکنی. نه تو، نه همسرت برنامه ای برای این یه ساعت تنهایی ندارید. راه میفتید، بهش میگی جمعه بریم آبادان؟ میگه بریم، زنگ بزن به زن رضا، ببین رضا جمعه شیفت نیست؟ زنگ میزنم و میگه رضا رسته و خیلی خوشحال میشیم بیایید. میرسید به موزه هنرهای معاصر. چند دقیقه قبلش به همسرت گفتی اونجا نمایشگاه کاریکاتور هست و شاید با پسرت بری. دم موزه بهت میگه بریم نمایشگاه؟ میگی بریم. بعد چون فروشگاه رفاه کنار موزه است، میرید فروشگاه رفاه. فروشگاه همیشه شلوغ رفاه خلوته و تو شاید بیش از یه ساله رفاه نرفتی. با هم میچرخید و چند تا شامپو و یه بسته چای کیسه ای احمد و ماکارونی دانه برنجی و ماکارونی فوتوچینی برمیداری. از رفاه میزنید بیرون و میشینید تو ماشین. همسرت به جند تا دیگه از دوستاش زنگ میزنه که همه با هم خراب شیم خونه رضا! یکیشون میگه نمیتونه بیاد و میگه که داره ازدواج میکنه. خیلــــی از شنیدن این خبر خوشحال میشید. وقتی برا موزه نیست. همه این بیرون بودن همزمانه با بارون ریز و یواش یواشی که هوا رو خیلی تمیز کرده و به قول امروزیا فضا رو دونفره! و تو هر دو قدمی که زیر بارونی همسرت کاپشنش رو درمیاره میگیره رو سرت کهخیس نشی و تو بهش میگی بارون که زیاد نیست، دوست دارم کمی خیس بشم و اون تو فکر سلامتی خودت و همراه کوچولوته. میرید دنبال پسرتون و برمیگردید خونه. تو ماشین پسرت یواش ازت میپرسه مامان من دارم داداش میشم به انگلیسی چی میشه؟ نمیشه مثل همیشه از باباش بپرسی و مجبور میشی به مغز خودت فشار بیاری. بهش میگیI will be brother و اون با هیجان میگه dady i will be brother همزمان به همسرت اشاره میدی که ابراز احساسات! و اون کلی برا داداش شدن پسرش ذوق میکنه. قند تو دلت آب میشه که پسرت با قضیه کنار اومده و داره بعد از 6 روز خبر داداش شدنش رو به باباش میده. خونه که میرسی، تا همسرت بره از سوپری شیر بخره، ماکارونی رو گرم میکنی، سالاد درست میکنی و بشقابا رو آماده میکنی. پسرت بدون بحث لباساشو عوض میکنه، دستاشو میشوره و میاد کمک میکنه تو پهن کردن سفره. در کنار هم شام میخورید. همسرت میخواد برگرده زبانکده تا برای تسب بره سر یه کلاس آی التس که تعریفش رو میکنن. شام که تموم میشه همسرت میره. سفره رو با کمک پسرت جمع میکنی. پسرت میره سراغ آکواریوم و با ماهی ها و برچسبای ژله ای مشغول میشه. بعد میاد و با هم مسافران میبینید. مسواک میکنید و تا میری نماز بخونی، پسرت چراغا رو خاموش کرده و آماده خواب شده. کنارش میخوابی و بهش میگی من امشب نمیتونم کتاب بخون، شما برام بخون. قبول میکنه و داستانی که چند شبه برای خوندی، برات میخونه. خیلـــی قشنگ و دقیق. بعد هم عکسای کتاب رو بهت نشون میده و هر دو خواب میرید. با صدای موبایلت بیدار میشی. میسد شده. زنگ میزنی و همسرت میگه پشت دره. با هم میشینید پای تلویزیونه و تو همون جا خوابت میبره. همسرت بیدارت میکنه که بری تو اتاق بخوابی چون میدونه رو زمین خوابیدن باعث کمردردت میشه و خودش میشینه پای تلویزیون.

میدونی بعد از همه این اتفاقات چی کار میکنی؟

شب که داری سفره میندازی میگی خدا رو شکر، خدا رو شکر، خدا رو شکر،خدا رو شکر. همسرت میگه برا چی؟ و تو میگی برا همه چی. بدون هرگونه توضیح اضافه ای!

مادرانه

gol-e-shabbooo — Wed, 25 Nov 2009 08:18:18 GMT

یه نمونه هنر مادرانه من

(اگه خیلی از زمان ارسال این مطلب میگذره و به اینجا مراجعه کردید، تو وبلاگ پسرم به آرشیو مدرسه و من مراجعه کنید.-آینده نگری رو دارید؟-)

راستی کتاب کودک منو دیدین؟

پ.ن: دلم خواست برا وبلاگام تبلیغ کنم.

درس زندگی 2

gol-e-shabbooo — Tue, 24 Nov 2009 06:17:29 GMT

اصولا خیلی از حرفا رو نباید به زبون آورد.

پ.ن: سخته وقتی حرف زدن، خیلی حرف زدن، خیلی خیلی حرف زدن، حتی وراج بودن رو بخشی از شخصیت خودت بدونی، بخشی که دوستش داری؛ بفهمی بخش خیلی مزخرفیه!!

شاید عزیزی که الان خیلی کم حرفن و من همیشه ازشون میپرسیدم چرا زیاد حرف نمیزنید و فقط حرفای منو گوش میدید، و شنیدم که در کودکی و نوجوانی پرحرف بودن؛ بر اثر درسهای زندگی به این نتیجه رسیدن و خودخواسته سکوت پیشه کردن.آره عزیز؟

امروز با خودم فکر میکردم چه خوبه دخترخاله کم حرفم، که همیشه بهش اعتراض میکنیم بابا یه حرفی بزن، مثل من نیست و زیاد حرف نمیزنه.

میفرمایند: سخن نقره و سکوت طلاست.